اشاره وسعت و تنوع عبادات مستحبى در شريعت مقدّس اسلام يكى از ابواب رحمت الاهى است كه به روى بندگان گشوده شده است . در بينش اسلامى هيچ انسانى از ارتباط با حضرت معبود بىنياز نيست ، ارتباط پيوسته و برنامه‌مند با ساحت مقدس ربوبى يكى از نيازهاى اصيل و اساسى انسان است كه اگر به روش صحيح و از سرچشمهء وحى تأمين نشود ، انسان را به پستى پرستش مخلوقات مىكشاند . برنامهء عبادات واجب ، از قبيل نمازهاى پنجگانه و روزهء ماه مبارك رمضان ، پاسخى است منطقى و حدّاقلّى به اين نياز . ولى از آنجا كه انسان‌ها داراى مراتب مختلفى هستند و اين برنامه براى پاسخ‌گويى به حدّاقلّ نياز معنوى انسان طراحى شده است ، براى اشباع جان‌هاى متعالى كافى نيست . بسا ارواحى تابناك كه پس از انجام واجبات ، همچنان تشنه و مشتاق ، چشم به راه آسمان دوخته و بارش رحمت رحيمى را اميدوارند . مقتضاى لطف ازلى و رحمت پروردگارى است كه اين استعدادها را بىپاسخ نگذارد و به اين جان‌هاى تشنه بهرهء بيشترى برساند . طرح عبادات مستحبى پاسخ مثبت به اين نياز است كه با حجم خود ، مراتب مختلف و باتنوع خود ، ذائقه‌هاى گوناگون را پاسخ مىدهد . از نقطهء پايان عبادات واجب تا فراگيرى تمام اوقات شبانه‌روز و همهء روزهاى هفته و ماه و سال ، مراتب